Ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο για να πεθάνει ή τον δημιούργησε από την αρχή αθάνατο;
Του Πάτερ Αντουάν Ρούκκος – Εφημέριου Αγίου Γεωργίου Κορμακίτη
Ο Θεός δεν δημιούργησε αρχικά τον άνθρωπο για να πεθάνει, αλλά για να ζήσει και να συμμετάσχει για πάντα μαζί του, στην αιώνια ζωή του.
Αν και ο άνθρωπος δημιουργήθηκε από το τίποτα – δηλαδή, από μια φύση που δεν έχει ζωή από μόνη της – αλλά η συμμετοχή του ανθρώπου στη «θεϊκή φύση του Θεού» 4 “ Έτσι μας δώρισε τις πιο πολύτιμες και τις πιο μεγάλες υποσχέσεις, με τις οποίες θα γίνετε μέτοχοι της θείας φύσεως, και θα αποφύγετε τη φθορά που προκαλούν οι κοσμικές επιθυμίες”. (2 Πέτρου 1: 4), ο οποίος μόνος του, έχει ζωή στον εαυτό του.
26“Γιατί όπως ο Πατέρας είναι πηγή ζωής, έτσι έκανε και τον Υιό πηγή ζωής”(Ιωάννης 5: 26), θα μπορούσε να του δώσει αθανασία και μη θάνατο. Αλλά η αποτροπή αυτής της συμμετοχής – την οποία οι πατέρες αποκαλούν θεοποίηση – είναι ότι ο άνθρωπος πρέπει να είναι ιερός «ακριβώς όπως ο Θεός είναι ιερός»
45 “Εγώ είμαι ο *Κύριος, που σας έβγαλα από την Αίγυπτο, για να είμαι ο Θεός σας. Πρέπει λοιπόν να είστε άγιοι, επειδή εγώ είμαι άγιος”. (Λευιτικό 11:45 • 19: 2).είναι μια δοκιμασία. Αυτό κατέστησε σαφές στον Απόστολο Παύλο: «4 Μας διάλεξε πριν θεμελιώσει τον κόσμο, να γίνουμε δικοί του δια του Χριστού, αψεγάδιαστοι στην τελική του κρίση. » (Εφεσίους 1: 4). Με άλλα λόγια, εάν ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο σύμφωνα με την εικόνα και την ομοιότητά του (Γένεση 1: 6), «Τότε ο Κύριος ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο από το χώμα της γης και φύσηξε μέσα στα ρουθούνια του πνοή ζωής.
Έτσι έγινε ο άνθρωπος ζωντανό ον». τι είναι – σύμφωνα με τους Πατέρες – άλλο από το να του δοθεί τη δυνατότητα να επιτύχει αγιότητα και τελειότητα σύμφωνα με το παράδειγμα του Θεού, και συνεπώς την κλήση του για την αθανασία και την αιώνια ζωή.
